De do’s en don’ts van straatfotografie

“Straatfotografie is iedere vorm van fotografie, die het dagelijks leven in de (semi)publieke ruimte vastlegt en waarin een – al dan niet realistisch – beeld wordt gegeven van de maatschappij.” (uit Straatfotografie – over gedrag en wat er mag. Uitgegeven door Fotografenfederatie)

Amsterdam, Sarphatipark. Woensdagmiddag 6 uur…
Er is een menigte van een paar honderd mensen. Volwassenen en kinderen. Een ‘einde-schooljaar-feestje’? Er wordt gegeten, veel gepraat, gespeeld en gedronken. De massaliteit! En ik maak enkele foto’s.

“Waarom maakt u foto’s?!” wordt me gevraagd door een mevrouw. Verbaasd over de diepe betekenis van deze vraag naar de zin van m’n leven en beroep, weet ik even niets anders te antwoorden dan: “Ik ben fotograaf.”
“Want mijn kinderen spelen daar!”
Of dat nou verstandig is tussen die grote massa vraag ik me bij mezelf af. Maar ik begrijp wat ze bedoelt en ben haar kennelijke verwijt voor: “In de openbare ruimte mag ik alles en iedereen fotograferen.”
“Dan maak ik nu ook een foto van u!” klinkt het dreigend.
De impliciete beschuldiging laat ik maar even lopen.
“Uitstekend! En zal ik u mijn kaartje geven?” Terwijl ik mijn portemonnee trek wordt er met een iPhone een foto van mij gemaakt.
Hopelijk weet ze dat voor publiceren ervan heel andere regels gelden dan voor het némen van een foto?

Hoe zit dat nu met fotograferen in de publieke ruimte?

De wet stelt het zo: “Personen die in een mensenmenigte zijn gefotografeerd hebben geen portretrecht.” En op deze foto is duidelijk sprake van een ‘menigte’.
Het handige boekje ‘Straatfotografie’ van de Fotografen Federatie stelt verder: “Hoewel de reactie van veel ouders misschien anders doet vermoeden, gelden er voor het fotograferen van kinderen in de openbare ruimte geen bijzondere beperkingen. Zij kunnen onderwerp van een foto zijn, net zoals een volwassene of een mensenmenigte.
Er is voor de wet geen privacybelang die publicatie zou tegenhouden in dit geval, want dan moet er sprake zijn van een belang in de privésfeer of persoonlijke omstandigheden, mogelijk gevaar voor de geportretteerde, commercieel gebruik in reclame, een onwenselijke of negatieve context, kans op bespotting of minachting, bloot/erotiek, verkleinde kans op terugkeer/’meedraaien’ in de samenleving. En dan worden deze punten altijd nog afgewogen tegen informatievrijheid.

Maar de belangrijkste tip is om altijd zelf rustig te blijven en kalm uit te leggen wat mag en wat niet mag. En een businesscard bij je hebben is ook verstandig.

Voor wie meer wil lezen beveel ik van harte het boekje ‘Straatfotografie – over gedrag en wat er mag’ aan.
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Ontmoet de fotograaf

Anton Harfst

Begeleidt de fotocursussen, fotoreizen en coachingssessies. Anton fotografeert met Nikon. Anton Harfst: “Ik ben opgeleid als docent talen (Nederlands en Duits) en heb me in de loop van de jaren ontwikkeld tot fotograaf en fotografie-docent. Vandaag de dag komt mijn didactische opleiding mij uitstekend van pas. Geen enkele ‘leerling’ is hetzelfde. Begeleiding van enthousiaste fotografen is heerlijk om te doen.”

0 comments… add one

Leave a Comment