De essentie van een fotoreis: stilstaan

B6318, langs de Muur van Hadrianus

Fotografie helpt je met het verinnerlijken van de omgeving waarin je je bevindt. Geen andere groep reizigers zie ik zo vaak stilstaan en overdenken wát het is dat ze zien. Wat maakt dat je blijft staan om te bewonderen en waar precies maak je een foto van. Het antwoord op de vraag wat de essentie is van het beeld dat je pakt is noodzakelijk om een goede foto te kunnen maken. En een goede foto zal de sfeer, het gevoel van dat moment aan een ander kunnen overbrengen.

De aandacht en concentratie die nodig is tijdens een wandeling door een landschap of in een stad om de essentie er van in foto’s te kunnen vatten is enorm hoog. Als fotograaf kom je er niet mee weg door te zeggen dat iets mooi of prachtig is. Je zult het moeten begrijpen voordat je er een zodanige foto van kunt maken dat dit gevoel van bewondering ook overkomt op de latere toeschouwer.

Dat is hárd werken. Zeker. Maar het is een vergissing om te denken dat een fotograaf niet geniet. Het is vaak juist een dubbel of drievoudig genieten. Het genieten van wat er te zien is, het genieten van het verinnerlijken daarvan én het genieten van het creëren. Goed, niet iedereen zal dit direct ervaren. Dat vraagt een zekere beheersing van je fotoapparatuur en ervaring. Maar ook dat leren is voor velen al genieten.

Het is delen, creëren, onbevangen genieten van wat je tegenkomt en daar steeds weer intensief bij stilstaan. Het is ook een constant bewust zijn van je eigen ervaren, gevoelen en beleven.

Maar daar moet je tijd voor krijgen. Tijd om te kijken. Tijd om te dromen en te dwalen. Tijd om het puzzeltje op te lossen dat elke foto toch weer is. En het is keuzes maken. Niet alles in een stad zien. Drie kerken, een museum, 4 wijken en dan hijgend de bus in stappen. Maar rustig een bovenstad in de ochtend doorkruisen, samenkomen om te lunchen en ervaringen te delen en dan afdalen naar de benedenstad om daar de middag door te brengen. “Jullie bezoeken 3 dingen in de tijd dat anderen 10 dingen gaan bekijken” zei Hamood, onze gids en chauffeur in Oman nadat hij ons een dag bezig had gezien. En daar heeft hij helemaal gelijk in. Alleen is 3 dingen vaak nog 1 te veel.

Dit is een heel andere manier van reizen waarbij het vluchtige doorkruisen van stad en land centraal staat en dat andere reizigers vaak prefereren. Het in hoog tempo van het ene hoogtepunt naar het andere staat haaks op het verinnerlijken. Het is het verzamelen van zoveel mogelijk indrukken en jezelf overtuigen dat jouw indrukken uniek zijn. Bij een fotograaf zal dat laatste oordeel door een ander bevestigd of ontkend kunnen worden aan de hand van de foto’s die gecreëerd zijn.

Maar de grootste kunst is kiezen. In fotografie is kiezen essentieel. Niet ‘snap-shottend’ proberen alles te vangen, maar de essentie van een paar onderdelen van het geheel. En daarmee graaf je dieper dan de meeste reizigers die veel menen te ontdekken, maar het daardoor niet verinnerlijken. Want om iets écht te leren kennen moet je er je volledige aandacht aan besteden en moet je het vooral veel tijd geven.

Ontmoet de fotograaf

Anton Harfst

Begeleidt de fotocursussen, fotoreizen en coachingssessies. Anton fotografeert met Nikon. Anton Harfst: “Ik ben opgeleid als docent talen (Nederlands en Duits) en heb me in de loop van de jaren ontwikkeld tot fotograaf en fotografie-docent. Vandaag de dag komt mijn didactische opleiding mij uitstekend van pas. Geen enkele ‘leerling’ is hetzelfde. Begeleiding van enthousiaste fotografen is heerlijk om te doen.”