De do’s en don’ts van straatfotografie

“Straatfotografie is iedere vorm van fotografie, die het dagelijks leven in de (semi)publieke ruimte vastlegt en waarin een – al dan niet realistisch – beeld wordt gegeven van de maatschappij.” (uit Straatfotografie – over gedrag en wat er mag. Uitgegeven door Fotografenfederatie)

Amsterdam, Sarphatipark. Woensdagmiddag 6 uur…
Er is een menigte van een paar honderd mensen. Volwassenen en kinderen. Een ‘einde-schooljaar-feestje’? Er wordt gegeten, veel gepraat, gespeeld en gedronken. De massaliteit! En ik maak enkele foto’s.

“Waarom maakt u foto’s?!” wordt me gevraagd door een mevrouw. Verbaasd over de diepe betekenis van deze vraag naar de zin van m’n leven en beroep, weet ik even niets anders te antwoorden dan: “Ik ben fotograaf.”
“Want mijn kinderen spelen daar!”
Of dat nou verstandig is tussen die grote massa vraag ik me bij mezelf af. Maar ik begrijp wat ze bedoelt en ben haar kennelijke verwijt voor: “In de openbare ruimte mag ik alles en iedereen fotograferen.”
“Dan maak ik nu ook een foto van u!” klinkt het dreigend.
De impliciete beschuldiging laat ik maar even lopen.
“Uitstekend! En zal ik u mijn kaartje geven?” Terwijl ik mijn portemonnee trek wordt er met een iPhone een foto van mij gemaakt.
Hopelijk weet ze dat voor publiceren ervan heel andere regels gelden dan voor het némen van een foto?

Hoe zit dat nu met fotograferen in de publieke ruimte?

De wet stelt het zo: “Personen die in een mensenmenigte zijn gefotografeerd hebben geen portretrecht.” En op deze foto is duidelijk sprake van een ‘menigte’.
Het handige boekje ‘Straatfotografie’ van de Fotografen Federatie stelt verder: “Hoewel de reactie van veel ouders misschien anders doet vermoeden, gelden er voor het fotograferen van kinderen in de openbare ruimte geen bijzondere beperkingen. Zij kunnen onderwerp van een foto zijn, net zoals een volwassene of een mensenmenigte.
Er is voor de wet geen privacybelang die publicatie zou tegenhouden in dit geval, want dan moet er sprake zijn van een belang in de privésfeer of persoonlijke omstandigheden, mogelijk gevaar voor de geportretteerde, commercieel gebruik in reclame, een onwenselijke of negatieve context, kans op bespotting of minachting, bloot/erotiek, verkleinde kans op terugkeer/’meedraaien’ in de samenleving. En dan worden deze punten altijd nog afgewogen tegen informatievrijheid.

Maar de belangrijkste tip is om altijd zelf rustig te blijven en kalm uit te leggen wat mag en wat niet mag. En een businesscard bij je hebben is ook verstandig.

Voor wie meer wil lezen beveel ik van harte het boekje ‘Straatfotografie – over gedrag en wat er mag’ aan.
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Fotograferen met de zelfontspanner

De zelfontspanner is een handige knop die waarschijnlijk op geen fototoestel ontbreekt, maar veel te weinig gebruikt wordt. De zelfontspanner is ideaal voor het maken van  zelfportretten of actieve groepsfoto’s waarbij de fotograaf zelf ook graag op de foto wil, maar ook voor het maken van foto’s waar een langere sluitertijd voor nodig is.

Waar vind ik de zelfontspanner?

Op veel fototoestellen vind je de knop met een symbolisch klokje aan de buitenkant. Bij andere camera’s vind je de zelfontspanner in het menu bij de instelling voor de opnamestand (Nikon). Hier kun je selecteren of je één of meerdere foto’s tegelijk maakt, of de zelfontspanner gebruikt. Als je de zelfontspanner of selftimer niet meteen kunt vinden, kijk dan in de handleiding van je camera.

Hoe gebruik ik de zelfontspanner?

Zet je toestel op een statief of leg hem op een harde ondergrond. Maak je compositie en stel je toestel in zoals je dat normaal ook doet. Zet je toestel nu op zelfontspanner en druk de knop om de foto’s te maken licht in. Als het goed is gaat er een lampje knipperen, tot het moment dat de foto daadwerkelijk gemaakt wordt. Op sommige camera’s is de tijd in te stellen, op andere is het een vaste tijd van bijvoorbeeld 10 seconden. Dit geeft jou bijvoorbeeld tijd om te zorgen dat je zelf ook op de foto staat.

Zelfportretten en groepsfoto’s

Met de zelfontspanner kun je prima zelfportretten maken. Ben je met een bijzonder project bezig en wil je dat vastleggen, dan kun je dat op deze manier prima doen zonder anderen te vragen een foto van jou te maken. Let op: als je binnen of bij weinig licht een zelfportret maakt, moet je wel stil zitten (tenzij je de beweging graag op je foto wilt laten zien).
Groepsfoto’s maken met de zelfontspanner gaat uitstekend. Als fotograaf zet je iedereen op zijn plek en zorgt dat je zelf makkelijk aan kunt sluiten. Stel het toestel in en gebruik de zelfontspanner om de groepsfoto te maken.
Enerverende groepsfoto’s kun je maken als (bijna) iedereen een fototoestel heeft en deze op zelfontspanner zet om daarna snel naar de juiste plek te rennen. De kans is groot dat het niet in een keer lukt, maar pret is gegarandeerd en het levert vrolijke beelden op.

Fotograferen bij weinig licht

De zelfontspanner is ook handig voor het maken van opnamen bij weinig licht. Je kunt zelf je toestel dan niet lang genoeg stil houden zonder te moeten flitsen, terwijl foto’s zonder flitslicht vaak wel zo mooi zijn.

Ook als je van macrofotografie houdt, is de zelfontspanner goed te gebruiken om haarscherpe foto’s te maken. Ook hier is het absoluut stilhouden van je toestel namelijk een vereiste.
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Amsterdam: ineens een grote stad aan ‘t IJ

Ponten, rijnaken, een groot cruiseschip, rondvaartboten: het zou me niet verbazen als het stukje IJ achter het centraal station van Amsterdam het drukste vaarwater is van Nederland. De combinatie van – de drukte op – het water en de fascinerende bebouwing langs de IJ-oevers maakt het een heerlijke plek om te fotograferen.

Amsterdam dankt zijn bestaan aan zijn ligging aan het IJ. Eeuwenlang concentreerde de ontwikkeling van de stad zich op de zuidelijke oevers, langs de monding van de Amstel. De noordoever was ‘de overkant’. Het was altijd al een leuk uitstapje, met het pontje over het IJ. Van het landelijke karakter dat die tripjes eens hadden, is weinig sprake meer. Je waant je nu echt in een grote stad. En welke kant je ook uit gaat: langs het IJ is het een paradijs voor fotografen.

Het nieuwe filmmuseum aan ’t IJ

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail