fbpx

De reisfotograaf 3.0

Oman Gastvrijheid

Inleiding

Reisfotografie is fantastisch. Fotoreizen naar prachtige bestemmingen. Andere werelden en mensen. Kleuren, geluiden, eten & drinken. En dan ben je ook nog eens helemaal bezig met je liefde fotografie! Venetië hebben we net achter de rug en Oman staat in januari op het programma. En daarna verschillende unieke reizen in Griekenland: urbexen, macrofotografie, rondreizen in het zuiden of het noorden. Bestemmingen waar we zelf en onze deelnemers steeds zeer enthousiast van terugkomen.

Toerisme

Overtoerisme
Maar Venetië staat toch synoniem voor de kwalijke gevolgen van over-toerisme? Oman, met zijn totaal andere cultuur en gewoonten, verschilt toch enorm van wat de meesten van ons kennen? Maak je wat zo mooi is op die bestemmingen niet kapot door daar met meerdere mensen en met een camera rond te lopen?

Antwoord

Het antwoord op die vraag komt uit een wat onverwachte hoek. Niet van een reisfotograaf of iemand die bekend is vanwege de exotische oorden die hij bezoekt en fotografeert. Maar door iemand die vooral gekend is om zijn beelden als natuurfotograaf in Nederland. Dicht bij huis dus.

Waar liggen de grenzen

In de laatste nieuwsbrief van Natuurfotografie staat in heel interessant artikel van Ron Poot getiteld ‘Hoe voorkom je verstoring als natuurfotograaf’. “Waar liggen de grenzen?”, vraagt hij zich terecht af. Als natuurfotograaf ben ik het van harte met zijn punten eens. Ik zie ook hoe onrustig de ganzen worden van alleen al je onschuldige wandeling over het pad van het natuurgebied De Grote Putting hier in de buurt van Kloosterzande.

Natuurfotografie Grote Putting

Ook als reisfotograaf wil je verstoring voorkomen

Maar ik ben natuurlijk veel meer een reisfotograaf dan een natuurfotograaf. Reisfotografie is een belangrijk deel van ons werk. Onderdeel daarvan is stadsfotografie, straatfotografie en urbexfotografie. En ik realiseerde me dat zijn vraag ook van toepassing is op al deze takken van de fotografie.

Respect en kennis zijn ook essentieel wanneer je op reis bent. Ron Poot stelt: Respect “Dat betekent dat je het belang of welzijn van de planten, dieren en levensgemeenschappen boven dat van je hobby als natuurfotograaf stelt.” Dit geldt net zo voor reisfotografie. Hoe voorkom je dat je hinderlijk bent voor mens en dier op je reisbestemming?
Ron’s antwoord is: Kennis van zaken. Hoe is dat te vertalen naar de reisfotografie? Verdiep je in je reisdoel. Verzamel kennis en inzicht. De geschiedenis, gebruiken en gewoontes. Wet- en regelgeving. Dat allemaal om de consequenties van je gedrag te overzien en je respectvol te kunnen gedragen.

Legaal urbexen

Bij urbexfotografie geldt als de gedragsregel: kom als een geest en verdwijn als een geest. Zorg dus dat je aanwezigheid achteraf niet zichtbaar is. Zo blijven die plekken boeiend, sfeervol en toon je respect voor de mensen die er ooit waren.

Urbex Griekenland
En dat je echt niet de lokale wetten hoeft te overtreden om een prachtige urbexbeleving te hebben, bewijst onze urbexreis naar Griekenland wel. We maken afspraken met de eigenaren en oppassers van verlaten huizen, fabrieken en andere objecten. Krijgen de sleutels en in ruil krijgen zij vaak mooie beelden van de objecten die ook voor hen aan het verdwijnen zijn.

De (reis)fotograaf die je niet ziet

Ergert zich niet elke reisfotograaf aan de drommen toeristen op het San Marcoplein, de straten van Amsterdam of in dat pittoreske dorpje? Ze lopen maar in je beeld, zijn luid en verstoren de sfeer. Maar je loopt daar als fotograaf zelf ook rond. Loopt in de weg voor mensen die daar wonen. Met elkaar pratend, word je door bewoners snel als luid ervaren. En je aanwezigheid, ook wanneer je alleen bent, verstoort de dagelijkse gang van zaken.

Ron Poot voert de natuurfotograaf 3.0 op. Is er ook zoiets als een reisfotograaf 3.0? Een fotograaf die niet opvalt? Die het fijne weet van de lokale gewoontes en zeden en zich daarin voegt? Die liever een verhalende foto maakt dan een beeldvullend portret van een ‘local’? Die liever een stap achteruit zet dan zich tussen de handelaren op de geitenmarkt te dringen. Voor wie licht en sfeer belangrijker is dan het ‘perfecte plaatje’? De fotograaf die liever een praatje maakt en geniet van het moment dan achter het volgende ‘unieke’ shot aan te jagen dat al zó vaak gemaakt is dat er op Instagram tags voor bestaan met tienduizenden foto’s? De fotograaf die oprecht geïnteresseerd is in de reisbestemming en de mensen die hij of zij ontmoet.

Ja die reisfotograaf 3.0 bestaat zeker wel. Wanneer je goed kijkt, zie je dat hun beelden juist opvallen door hun eigenheid en originaliteit. Is dat niet juist waar we als reisfotografen op uit zijn? Niet dat ‘ansichtkaartje’. Niet weer dezelfde beelden? Niet dat wat iedereen al doet?

Reisfotografen

Is dit het ‘profiel’ van de reisfotograaf 3.0?

  • toont interesse
  • verdiept zich in de lokale gewoontes
  • kleedt en gedraagt zich onopvallend
  • houdt zich aan de lokale wet- en regelgeving
  • behandelt mensen en omgeving met respect
  • stelt het welzijn van het gefotografeerde boven het foto’s maken
  • geniet van lokaal voedsel en dranken

En misschien heb je zelf nog wel veel meer voorbeelden van de reisfotograaf 3.0? Ik lees het graag in de reacties.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Contact
Photothema Anjerstraat 13 4587 AP Kloosterzande Bezoek op afspraak KVK nummer: 55611745 BTW nummer: NL851785967B01 IBAN: NL92 SNSB 0923 3803 02 info@photothema.com +31 6 470 58689 +31 6 21345 271
Verantwoord ondernemen
BEL ME NU
+
Bel mij!