Een verdwenen icoon: Over de periptero en de man die er werkte
De Griekse Periptero (kiosk): open van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat, wanneer alle andere winkels al lang gesloten zijn. Met alles te koop wat je je maar kunt bedenken. Van sigaretten tot kaarsen. Van aanstekerbenzine tot wijn en bier. Van batterijen tot aspirine. En in de tijd van voor de smartphones kon je er ook nog bellen.
Het hart van het dorp
Bij de peripteras (kiosk-houder) gaf je geld af dat je iemand anders schuldig was. Hij zorgde dat het doorgegeven werd. Ooit riep hij ons toen we voorbij liepen. Hij zwaaide met een envelop. Het was de aangetekende brief uit Nederland waarin mijn nieuwe creditcard was verstuurd. De postbode trof ons niet thuis dus liet hij het achter bij de peripteras, wetende dat het goed terecht zou komen.
Totdat opeens de luiken gesloten bleven. Nog even nam zijn zoon het over. Maar in het voorjaar van 2024 viel het doek. Nu, 2026, lijkt het definitief voorbij: die tijd van de altijd open en alles verkopende periptero en zijn peripteras.
